نحوه نوشتن سفته بابت ضمانت

برای نوشتن سفته بابت ضمانت، ابتدا باید تمامی فیلدها شامل مبلغ به عدد و حروف، نام گیرنده، تاریخ صدور، و امضا توسط صادرکننده تکمیل شود. حیاتی ترین نکته، عدم درج تاریخ سررسید و قید صریح عبارت بابت ضمانت [نوع تعهد] در متن یا پشت سفته است.

سفته، به عنوان یکی از مهم ترین اسناد تجاری، نقش بنیادینی در تسهیل معاملات و تضمین تعهدات ایفا می کند. این سند تعهدآور، که ریشه های تاریخی آن به دوران تجار و نیاز به جابجایی امن پول بازمی گردد، امروزه کاربردهای گسترده ای یافته است. از تضمین حسن انجام کار در قراردادهای استخدامی و پیمانکاری گرفته تا پشتوانه بازپرداخت وام های بانکی و تعهدات قراردادی، سفته ضمانت به ابزاری حیاتی برای ایجاد اعتماد و کاهش ریسک تبدیل شده است. ماهیت حقوقی سفته، به موجب مواد ۳۰۷ و ۳۰۸ قانون تجارت، مشخص گردیده و همین امر بر ضرورت تکمیل دقیق و صحیح آن تأکید می کند.

صادرکنندگان و گیرندگان سفته ضمانت، همواره با چالش ها و ابهامات حقوقی متعددی روبرو هستند. یک اشتباه کوچک در تکمیل این سند می تواند پیامدهای جدی، از جمله از دست دادن اعتبار تجاری سفته، سوءاستفاده های احتمالی، و بروز اختلافات حقوقی پیچیده را به دنبال داشته باشد. از این رو، آگاهی از جزئیات و نکات حقوقی مربوط به نحوه نوشتن سفته بابت ضمانت برای تمامی ذی نفعان از اهمیت بالایی برخوردار است. این مقاله با هدف ارائه یک راهنمای جامع و کاربردی تدوین شده تا شما را در فرآیند نگارش سفته ضمانت، با تمامی ابعاد قانونی و عملی آن، یاری رساند و از بروز مشکلات آتی پیشگیری کند.

سفته ضمانت چیست؟ درک جایگاه حقوقی و کاربردهای آن

سفته، که در اصطلاح حقوقی به آن «فته طلب» نیز گفته می شود، یک سند تجاری است که بر اساس آن، صادرکننده متعهد می شود مبلغ مشخصی را در موعد معین یا عندالمطالبه (به محض رؤیت) در وجه شخص معین، حامل، یا به حواله کرد آن شخص پرداخت کند. این تعریف، مستقیماً از ماده ۳۰۷ قانون تجارت ایران نشأت می گیرد و بیانگر جوهره اصلی سفته به عنوان ابزاری برای تعهد به پرداخت است.

وجه تمایز اساسی «سفته ضمانت» از «سفته عادی»، در هدف و نحوه تکمیل آن نهفته است. سفته عادی معمولاً دارای تاریخ سررسید مشخصی است و به منظور پرداخت وجه در آینده صادر می شود. اما سفته ضمانت، همان طور که از نامش پیداست، به منظور تضمین انجام یک تعهد یا بازپرداخت دین صادر می گردد و غالباً فاقد تاریخ سررسید معین است. این ویژگی، ماهیت سفته ضمانت را به یک سند امانی تبدیل می کند که وصول آن منوط به اثبات عدم انجام تعهد از سوی صادرکننده است.

کاربردهای رایج سفته بابت ضمانت

سفته بابت ضمانت در عرصه های مختلف اقتصادی و اجتماعی، کاربردهای گسترده ای پیدا کرده است. از جمله مهم ترین این کاربردها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

سفته ضمانت حسن انجام کار و تعهدات کاری

در بسیاری از قراردادهای استخدامی، کارفرمایان برای اطمینان از پایبندی کارمند به وظایف شغلی، حفظ اسرار تجاری، و جبران خسارات احتمالی ناشی از قصور یا تخلف، از کارجویان و کارمندان خود سفته ضمانت حسن انجام کار دریافت می کنند. هدف از این سفته، ایجاد تضمینی برای کارفرما در برابر هرگونه اخلال در انجام وظایف یا ترک ناگهانی کار است. اگرچه قوانین کار ایران به صراحت به سفته ضمانت اشاره ای ندارد، اما این رویه در عرف بازار کار رایج شده است.

سفته ضمانت وام و تسهیلات بانکی

بانک ها و مؤسسات مالی، به منظور تضمین بازپرداخت به موقع تسهیلات و وام های اعطایی، از متقاضیان سفته ضمانت دریافت می کنند. این سفته به عنوان وثیقه ای معتبر در کنار سایر تضامین (مانند چک یا ضامن) عمل می کند و به بانک این امکان را می دهد که در صورت نکول بدهکار، از طریق مجاری قانونی، مطالبات خود را وصول کند.

سفته ضمانت قراردادها و تعهدات خاص

سفته ضمانت تنها محدود به محیط کار و بانکداری نیست. در قراردادهای پیمانکاری، نمایندگی، فروش اقساطی، و سایر معاملات که یک طرف ملزم به انجام تعهدات مشخصی است، سفته می تواند به عنوان ابزاری برای تضمین اجرای صحیح آن تعهدات مورد استفاده قرار گیرد. به عنوان مثال، یک پیمانکار ممکن است برای تضمین کیفیت و زمان بندی پروژه، سفته ای را به کارفرما ارائه دهد.

تفاوت های اساسی سفته با چک در مقام ضمانت

چک و سفته هر دو از اسناد تجاری مهم محسوب می شوند، اما در مقام ضمانت، تفاوت های کلیدی دارند که شناخت آن ها برای انتخاب صحیح و آگاهانه ضروری است:

ویژگی	سفته ضمانت	چک ضمانت
سهولت صدور	به راحتی از بانک ملی و روزنامه فروشی ها قابل تهیه است، نیازی به حساب بانکی نیست.	نیاز به افتتاح حساب بانکی و دسته چک دارد.
قابلیت اعتراض (واخواست)	برای حفظ حقوق تجاری، در صورت عدم پرداخت در سررسید (در صورت وجود)، باید ظرف ۱۰ روز واخواست شود.	در صورت عدم پرداخت، می توان گواهی عدم پرداخت (برگشت خوردن چک) از بانک دریافت کرد.
جنبه کیفری	جنبه کیفری ندارد؛ عدم پرداخت آن تنها موجب پیگیری حقوقی است.	در صورت عدم وصول و در صورت رعایت شرایط قانونی، می تواند دارای جنبه کیفری باشد (حبس و ممنوعیت از افتتاح حساب). البته چک ضمانت معمولاً فاقد جنبه کیفری است مگر اینکه اثبات شود بابت تضمین نبوده.
جنبه حقوقی	از طریق دادگاه یا شورای حل اختلاف قابل مطالبه است.	از طریق دادگاه، شورای حل اختلاف، یا اجرای ثبت قابل مطالبه است.
انتقال به شخص ثالث (ظهرنویسی)	به راحتی با ظهرنویسی قابل انتقال است.	با ظهرنویسی قابل انتقال است، اما در چک ضمانت این انتقال معمولاً باید با رضایت صادرکننده باشد.

این تفاوت ها نشان می دهند که اگرچه چک دارای ضمانت اجرایی قوی تری (به ویژه از جنبه کیفری در برخی موارد) است، اما سفته به دلیل سهولت در صدور و دسترسی، گزینه ای رایج تر برای بسیاری از تضامین محسوب می شود. با این حال، اهمیت تکمیل دقیق سفته ضمانت، برای بهره مندی از تمامی امتیازات قانونی و جلوگیری از سوءاستفاده، به مراتب بیشتر است.

آموزش گام به گام نحوه نوشتن سفته بابت ضمانت (راهنمای عملی)

تکمیل صحیح سفته ضمانت، سنگ بنای اعتبار و کارایی حقوقی آن است. حتی کوچک ترین اشتباه یا سهل انگاری در پر کردن هر یک از بخش ها می تواند منجر به بی اعتباری سفته یا بروز مشکلات حقوقی پیچیده در آینده شود. در این بخش، به صورت گام به گام و با ذکر جزئیات، فرآیند تکمیل سفته ضمانت را تشریح می کنیم.

آمادگی اولیه قبل از نوشتن سفته

• انتخاب خودکار مناسب: همیشه از یک خودکار با جوهر ثابت (ترجیحاً آبی) استفاده کنید.
• عدم خط خوردگی: از هرگونه خط خوردگی یا پاک کردگی در متن سفته به شدت پرهیز کنید.
• تکمیل تمامی بخش ها توسط صادرکننده: تمامی بخش ها باید با دستخط خود صادرکننده تکمیل شود.
• مطابقت مبلغ اسمی: مبلغ روی سفته نباید از مبلغ اسمی چاپ شده روی آن بیشتر باشد.
• تهیه نسخه کپی: حتماً یک یا چند نسخه کپی واضح از سفته تکمیل شده و رسید آن تهیه کنید.

مراحل تکمیل بخش های سفته

حال به سراغ جزئیات تکمیل هر یک از بخش های سفته می رویم. فرض کنید شما یک برگه سفته استاندارد در دست دارید و قصد تکمیل آن را دارید:

1. مبلغ سفته (به عدد و حروف)

   مبلغ مورد نظر را ابتدا به عدد و سپس با دقت و وضوح کامل به حروف بنویسید. تطابق دقیق مبلغ عددی و حروفی حیاتی است؛ در صورت تفاوت، معمولاً مبلغ حروفی معتبر شناخته می شود. حتماً واحد پولی (ریال یا تومان) را نیز ذکر کنید. به عنوان مثال، مبلغ یکصد میلیون ریال یا 100,000,000 ریال.

2. در وجه / حواله کرد

   در این قسمت، نام دقیق و کامل گیرنده سفته را بنویسید. این گیرنده می تواند یک شخص حقیقی (مانند آقای/خانم [نام و نام خانوادگی])، یک شخص حقوقی (مانند شرکت [نام شرکت])، یا یک بانک (مانند بانک ملی ایران شعبه [نام شعبه]) باشد. هشدار مهم: در سفته های ضمانتی، هرگز عبارت در وجه حامل را درج نکنید. درج این عبارت، سفته را به سندی تبدیل می کند که هر کسی آن را در دست داشته باشد، می تواند وجه آن را مطالبه کند و این ریسک سوءاستفاده را به شدت افزایش می دهد. همواره نام شخص یا نهاد مشخصی را به عنوان گیرنده بنویسید.

3. تاریخ صدور سفته

   تاریخی که سفته را تکمیل و صادر می کنید (روز، ماه، سال) را به دقت درج نمایید. این تاریخ، مبدأ بسیاری از محاسبات حقوقی (مانند مهلت واخواست در سفته های سررسیددار) و احراز هویت سند است. حتی اگر سفته ضمانتی بدون تاریخ سررسید باشد، تاریخ صدور آن حتماً باید قید شود.

4. تاریخ پرداخت (سررسید)

   این بخش، حیاتی ترین نکته برای سفته ضمانت است. بر خلاف سفته های عادی که دارای تاریخ سررسید مشخصی هستند، در سفته های ضمانتی نباید تاریخ سررسید درج شود. به جای آن، در این قسمت یا در یک فضای خالی مناسب در متن سفته (مانند پشت سفته)، عبارت بابت ضمانت را به همراه جزئیات تعهد بنویسید. به عنوان مثال، بابت ضمانت حسن انجام کار یا بابت ضمانت بازپرداخت وام. در صورت عدم درج تاریخ و عدم ذکر عبارت بابت ضمانت، سفته عندالمطالبه یا به محض رؤیت تلقی می شود، به این معنی که دارنده هر زمان بخواهد می تواند آن را مطالبه کند. اما با درج بابت ضمانت، وصول آن مشروط به اثبات تخلف می شود.

5. محل پرداخت (اختیاری)

   قانون تجارت، درج محل پرداخت را از الزامات اعتبار سفته ندانسته است. بنابراین، می توانید این بخش را خالی بگذارید یا در صورت تمایل، نام شهر محل پرداخت را بنویسید.

6. نام و نام خانوادگی صادرکننده

   نام و نام خانوادگی خود را به عنوان صادرکننده سفته، به صورت کامل و خوانا درج کنید.

7. آدرس و شماره تماس صادرکننده

   آدرس دقیق محل سکونت و شماره تماس خود را بنویسید. این اطلاعات برای شناسایی و ارتباطات حقوقی بعدی ضروری هستند.

8. امضا / مهر صادرکننده

   این بخش، مهم ترین عنصر برای اعتبار سفته است. سفته حتماً باید توسط صادرکننده (با امضای خوانا) یا مهر و اثر انگشت او ممهور شود. نکته مهم: سفته ای که بدون امضا باشد، حتی اعتبار یک سند عادی را هم نخواهد داشت و به هیچ عنوان قابل استناد نیست.

نوشتن متن ضمانت (حیاتی ترین بخش برای سفته ضمانت)

پس از تکمیل فیلدهای اصلی سفته، نوبت به نگارش «متن ضمانت» می رسد که جنبه حقوقی سفته را از یک سند تجاری عادی به یک سند تضمینی تغییر می دهد. این متن، تعهد شما را به وضوح مشخص می کند و مانع از سوءاستفاده های احتمالی می شود.

• مکان نگارش: بهترین مکان برای نگارش این عبارت، پشت سفته (ظهر سفته) است. در صورت کمبود فضا، می توانید آن را در بخش های خالی روی سفته بنویسید، اما حتماً خوانا باشد. در حالت ایده آل، بهتر است این شرط در یک قرارداد جداگانه (مثلاً قرارداد کار یا قرارداد وام) نیز با جزئیات کامل درج شود و به سفته ارجاع داده شود.
• لزوم امضای صادرکننده: فراموش نکنید که پس از نگارش این متن ضمانت، صادرکننده باید مجدداً در زیر آن امضا یا مهر کند تا اعتبار آن تأیید شود.
• ذکر شروط بازگرداندن سفته: توصیه می شود در همین عبارت یا در قرارداد اصلی، به صراحت شرایط بازگرداندن سفته قید شود. مثلاً این سفته پس از اتمام موفقیت آمیز قرارداد و احراز عدم تخلف، به صادرکننده مسترد خواهد شد.

نمونه عبارات دقیق و کامل متن ضمانت

• برای ضمانت کاری: این سفته به مبلغ [مبلغ به حروف]، بابت ضمانت حسن انجام کار و تعهدات شغلی آقای/خانم [نام صادرکننده] در [نام شرکت/سازمان] و مطابق با قرارداد استخدامی شماره [شماره قرارداد، در صورت وجود] مورخ [تاریخ قرارداد] صادر گردیده است.
• برای ضمانت وام: این سفته به مبلغ [مبلغ به حروف]، بابت ضمانت بازپرداخت وام شماره [شماره وام/تسهیلات] از [نام بانک/مؤسسه مالی] مورخ [تاریخ وام/قرارداد] توسط آقای/خانم [نام صادرکننده] صادر شده است.
• برای سایر قراردادها: این سفته به مبلغ [مبلغ به حروف]، بابت ضمانت اجرای صحیح تعهدات مندرج در قرارداد شماره [شماره قرارداد] مورخ [تاریخ قرارداد] فی ما بین [طرفین قرارداد] صادر و تسلیم گردیده است.

تکمیل صحیح و دقیق سفته ضمانت، به ویژه درج عبارت بابت ضمانت و عدم قید تاریخ سررسید، کلید جلوگیری از سوءاستفاده های احتمالی و حفظ حقوق هر دو طرف معامله است.

نکات حقوقی مهم برای حفظ حقوق صادرکننده و گیرنده سفته ضمانت

سفته ضمانت، با وجود سادگی ظاهری، ابعاد حقوقی پیچیده ای دارد که عدم آگاهی از آن ها می تواند به ضرر هر یک از طرفین منجر شود. در این بخش، به مهم ترین نکات حقوقی می پردازیم که هم صادرکننده (ضامن) و هم گیرنده (مضمون له) باید مد نظر قرار دهند.

برای صادرکننده سفته (ضامن):

• هرگز سفته سفید امضا ندهید: این مهم ترین و اساسی ترین توصیه حقوقی است. دادن سفته سفید امضا به معنای اعطای اختیار کامل به گیرنده برای درج هر مبلغ، نام گیرنده و تاریخ دلخواه است. این عمل می تواند عواقب جبران ناپذیری برای شما به همراه داشته باشد، زیرا اثبات سوءاستفاده از سفته سفید امضا در مراجع قضایی بسیار دشوار است.
• دریافت رسید کتبی و تفصیلی: هنگام تحویل سفته ضمانت، حتماً یک رسید کتبی و ممهور از گیرنده دریافت کنید. این رسید باید شامل اطلاعات کامل سفته (مانند شماره سریال، مبلغ، تاریخ صدور)، نام و مشخصات دقیق گیرنده و صادرکننده، و مهم تر از همه، علت دقیق صدور سفته باشد.
• کپی برداری دقیق: حتماً از سفته تکمیل شده (هم روی آن و هم پشت آن) و همچنین از رسید دریافتی، کپی های واضحی تهیه و نزد خود نگهداری کنید. این کپی ها در صورت بروز هرگونه اختلاف، مستندات مهمی برای اثبات ادعای شما خواهند بود.
• اطمینان از شرایط بازگشت سفته: در قرارداد اصلی یا حتی در متن ضمانت نامه پشت سفته، به صراحت شرایط و زمان بازگرداندن سفته را قید کنید. مثلاً پس از اتمام موفقیت آمیز پروژه و تأیید کارفرما، سفته به صادرکننده مسترد خواهد شد.
• خیانت در امانت سفته ضمانت: سفته ای که بابت ضمانت صادر می شود، در حکم یک سند امانی است. هرگونه اقدام گیرنده برای وصول غیرقانونی این سفته، یعنی بدون اثبات تخلف از سوی صادرکننده یا قبل از سررسید تعهد، می تواند مصداق جرم «خیانت در امانت» تلقی شود. در صورت بروز چنین تخلفی، صادرکننده می تواند با ارائه شکوائیه به مراجع قضایی، علیه گیرنده طرح دعوا کند.
• قانون کار و سفته ضمانت: قانون کار ایران به صراحت به موضوع سفته ضمانت اشاره ای ندارد. این خلأ قانونی باعث شده تا برخی کارفرمایان از این رویه سوءاستفاده کنند. کارمندان باید با آگاهی کامل و با رعایت تمامی نکات ذکر شده، سفته را تکمیل کنند و هرگز سفته سفید امضا ارائه ندهند.

برای گیرنده سفته (مضمون له / کارفرما/بانک):

• تکمیل صحیح و قانونی: گیرنده سفته باید قبل از دریافت سفته، از تکمیل صحیح و قانونی تمامی مندرجات آن توسط صادرکننده اطمینان حاصل کند. سفته ای که ناقص یا دارای خط خوردگی باشد، ممکن است در آینده فاقد اعتبار تلقی شود.
• حفظ امانت و عدم سوءاستفاده: سفته ضمانت، همانند هر سند امانی دیگر، باید با رعایت اصول امانت داری نگهداری شود. هرگونه تلاش برای وصول سفته بدون دلیل موجه و اثبات تخلف صادرکننده، نه تنها به نتیجه نمی رسد، بلکه می تواند گیرنده را در مظان اتهام خیانت در امانت قرار دهد.
• لزوم اثبات تخلف برای مطالبه: برخلاف سفته عادی، گیرنده سفته ضمانت نمی تواند صرفاً با ارائه سفته، وجه آن را مطالبه کند. گیرنده باید ابتدا عدم انجام تعهد یا تخلف صادرکننده را به صورت مستند و مستدل در مراجع قانونی اثبات نماید.
• بازگرداندن سفته پس از اتمام تعهدات: پس از اینکه صادرکننده تمامی تعهدات خود را به درستی انجام داد و تخلفی رخ نداد، گیرنده موظف است سفته ضمانت را به صادرکننده بازگرداند. در این مرحله، سفته باید به گونه ای باطل شود که امکان سوءاستفاده های بعدی از آن وجود نداشته باشد (مثلاً با پاره کردن یا نوشتن باطل شد روی آن). عدم بازگرداندن سفته در این شرایط نیز می تواند به منزله خیانت در امانت تلقی شود.

تضمین حقوق هر دو طرف در سفته ضمانت، مستلزم آگاهی کامل از تکالیف و حقوق قانونی است؛ از عدم ارائه سفته سفید امضا توسط صادرکننده گرفته تا اثبات تخلف برای مطالبه توسط گیرنده.

سوالات متداول (FAQ) و ابهامات حقوقی رایج پیرامون سفته ضمانت

در مواجهه با سفته ضمانت، سوالات و ابهامات متعددی برای افراد پیش می آید. در این بخش، به برخی از رایج ترین این پرسش ها پاسخ می دهیم تا درک شما از این سند تجاری تکمیل شود.

آیا برای هر شغل باید سفته ضمانت داد؟

خیر، قانون کار ایران الزام صریحی به ارائه سفته ضمانت برای تمامی مشاغل ندارد، اما در عرف بازار کار، به ویژه برای مشاغلی که با اطلاعات محرمانه یا اموال شرکت سروکار دارند، دریافت آن رایج است. توصیه می شود پیش از ارائه سفته، ضرورت آن را با مشاور حقوقی ارزیابی کنید.

اگر سفته ضمانت بدون تاریخ سررسید باشد، تا چه زمانی اعتبار دارد؟

سفته ضمانت بدون تاریخ سررسید، تا زمانی که تعهد اصلی به پایان نرسیده یا شرط فسخ ضمانت محقق نشده باشد، اعتبار دارد. مهلت دعاوی آن، از زمان اثبات تخلف و مطالبه واقعی محاسبه می شود.

آیا می توان سفته ضمانت را به صورت الکترونیکی صادر کرد؟

خیر، قانون ایران صدور سفته به صورت کاملاً الکترونیکی را به رسمیت نمی شناسد. سفته باید فیزیکی و با امضای دستی تکمیل شود.

مدت زمان قانونی برای مطالبه سفته ضمانت چقدر است؟

مدت زمان مطالبه از زمان احراز و اثبات تخلف صادرکننده از تعهد مربوطه آغاز می شود. پس از اثبات تخلف، دارنده سفته می تواند برای مطالبه وجه آن اقدام کند.

در صورت مفقود شدن سفته ضمانت چه باید کرد؟

صادرکننده باید فوراً از طریق مراجع قضایی (دادگاه عمومی) دستور توقیف عملیات پرداخت آن را درخواست کند تا از سوءاستفاده جلوگیری شود. مراتب مفقودی نیز باید به اطلاع بانک ملی برسد.

آیا کارفرما می تواند سفته ضمانت را به دیگری منتقل کند (ظهرنویسی کند)؟

ظهرنویسی سفته ضمانت توسط گیرنده اصلی بدون رضایت صادرکننده و بدون تحقق شرط ضمانت، می تواند مصداق خیانت در امانت تلقی شود. در این حالت، صادرکننده می تواند علیه ظهرنویس طرح دعوا کند.

هزینه خرید سفته چقدر است و از کجا می توان آن را تهیه کرد؟

هزینه خرید سفته مالیات آن است که بر اساس مبلغ اسمی سفته تعیین می شود (حدود ۵ هزار ریال به ازای هر ده میلیون ریال مبلغ اسمی). سفته را می توان از شعب بانک ملی ایران تهیه کرد.

چگونه می توان از سوءاستفاده کارفرما از سفته ضمانت جلوگیری کرد؟

برای پیشگیری از سوءاستفاده، هرگز سفته سفید امضا ندهید، تمامی بخش ها را با دستخط خود تکمیل کنید، در پشت سفته عبارت بابت ضمانت حسن انجام کار [نوع تعهد] مطابق با قرارداد [شماره و تاریخ] را قید و امضا کنید، رسید کتبی و مفصل دریافت نمایید و شرط بازگرداندن سفته را در قرارداد یا رسید ذکر کنید.

آیا امضای شاهد در سفته ضمانت الزامی است؟

امضای شاهد در سفته ضمانت از نظر قانونی الزامی نیست، اما می تواند در صورت بروز اختلاف، به عنوان یک دلیل اثباتی کمکی عمل کرده و به تقویت ادعای شما در مراجع قضایی یاری رساند.

اگر مبلغ نوشته شده در سفته بیش از مبلغ اسمی باشد، چه اتفاقی می افتد؟

اگر مبلغ نوشته شده روی سفته از مبلغ اسمی بیشتر باشد، سفته برای مبلغ مازاد اعتبار تجاری خود را از دست می دهد، اما تا سقف مبلغ اسمی چاپ شده روی آن معتبر خواهد بود.

نتیجه گیری

سفته بابت ضمانت، ابزاری قدرتمند اما در عین حال ظریف در روابط حقوقی و تجاری است. تکمیل دقیق و آگاهانه این سند، با رعایت تمامی نکات قانونی و جزئیات مربوط به مندرجات آن، می تواند از بروز بسیاری از مشکلات و سوءاستفاده های احتمالی جلوگیری کند. عدم درج تاریخ سررسید و قید صریح «بابت ضمانت» در متن یا پشت سفته، همراه با اخذ رسید کتبی و عدم ارائه سفته سفید امضا، از اساسی ترین اصول برای حفظ حقوق صادرکننده است. از سوی دیگر، گیرندگان نیز باید به یاد داشته باشند که سفته ضمانت یک سند امانی است و مطالبه آن تنها پس از اثبات تخلف و با طی مراحل قانونی امکان پذیر است.

در نهایت، آگاهی حقوقی، کلید امنیت در معاملات است. برای اطمینان بیشتر و جلوگیری از هرگونه ابهام یا مشکل احتمالی، همواره توصیه می شود قبل از امضا یا دریافت سفته ضمانت، با یک وکیل یا مشاور حقوقی متخصص مشورت نمایید تا از حفظ کامل حقوق خود اطمینان حاصل کنید.